DOĞUM HİKAYEM (2)

Ameliyathanenin önündeki rampda bekliyordum. Yanıma anestezi uzmanım geldi bana epidural yapılacağını söyledi. Ben panik yapmıştım korkularımdan dolayı. (Aslında bu durumu engelleyemediğim için kendimi kötü hissediyorum itiraf edeyim) Anestezi uzmanı bu şekilde amelyata alınamayacağımı sakinleşmem gerektiğini söyledi. Bende uyumak istediğimi söyledim. Fazla uzatmayayım uyumama ortak bir şekilde karar verdik.

Beni ameliyathaneye aldılar. Önce damar yolu açtı bir hemşire. Çevremde 6-7 kişilik bir koşuşturmaca dönüyordu. Aralarında havadan sudan konuşuyorlardı. Ama daha doktorum gelmemişti. İki kişi biraz canımın acıyacağını ve sonda takacaklarını söyledi. ama hiiiç acımadı. Sonra önüme yeşil perde gerdiler. Bu arada ben tamamen çıplağım tabi belden aşağımı tendüyotladıklarını hissettim herhangibir ilaç vermedikleri için herşeyi hissediyordum şaşkın şaşkın. Üstüme örtü örttüler katkat.  Ve nihayet doktorumda geldii... Ama sadece 2 saniye gördüm önümdeki perdenin arkasına geçti. Ne olacaktı şimdi ışıkları açılar üstümde yuvarlak büyük ışıklar vardı. Yanımda monitörler...

Bu arada herkesin sadece gözlerini görmek enteresandı. belki hastanede daha sonra ordaki insanlarla karşılaşmışızdır.

Yanıma bir sandalye çeken anestezi uzmanı adam şimdi seni uyutacağız dedi. Elinde üç tane enjektör vardı. Damar yolu açılan elime uzandı.

HOOOOOP birinci şırıngayı elime enjekte etti. O an acaba ben uyumayacağımda herşeyi hissedecekmiyim diye aklımdan yine psikopatça şeyler geçti. Çünkü hiçbirşey değişmedi hislerimde.

HOOOOOP ikinci şırıngayı enjekte etti. Ve benim kafamın arkasından tatlı tatlı uyuşma başladı.

Üçüncü şırıngaya bakacaktımki.....................................................

VEEEEEEEEE  BENİ İLK YERLEŞTİRDİKLERİ 211 NUMARALI ODAMDA UYANDIM...